Vrouwendijen

(Kadin budu köftesi)

Vrouwendijen is een Turks gehakt-met-rijst-gerecht, dat vaak koud wordt
gegeten. Het is daarom geschikt als onderdeel van een koud buffet, maar
ook als hoofdgerecht of avondsnack. Het is ook makkelijk als u visite
krijgt. U maakt het gerecht een dag van tevoren en u hoeft het alleen maar
uit de koelkast te halen.
Het is wel wat bewerkelijk, maar zeker de moeite waard.
De turkse naam is: KADIN BUDU KOFTESI (kadin = vrouw, budu = dij, kofte =
gehaktbal).

± 75 gr Turkse rijst (te koop in de Turkse winkel)
500 gr runder- of lamsgehakt
1 flinke ui
zout, peper, paprikapoeder
1 ei
bloem
olie (olijfolie is het lekkerst: de Turkse Kristal Zeytinyagi is te koop
in blikken in diverse maten. Het is een lichte soort en zeer geschikt voor
de Turkse gerechten)

Kook de rijst in ruim water met zout (of met een bouillonblokje) in
± 18 minuten gaar en laat hem uitlekken.
Snipper de ui in heel kleine stukjes.
Neem het liefst een koekenpan met anti-aanbaklaag en gebruik een heel
klein beetje boter.
Bak de ui en het gehakt halfgaar, roer voortdurend. Het gehakt moet los
blijven en niet compleet gaar zijn.
Laat de rijst en het gehakt in een kom afkoelen.
Doe de rijst en het gehakt bij elkaar, doe er zout, zwarte peper,
paprikapoeder en eventueel een theelepeltje gehaktkruiden bij.
Kneed alles met de handen door elkaar; het wordt een wat vettige
massa.
Maak van deze massa balletjes: neem een stuk ter grootte van een flink ei
en maak er een ovale, platte bal van (denk aan een vrouwendij).
Leg deze balletjes een tijdje in de koelkast om ze wat stijver te
laten
worden.
Klop het ei los in een diep bord en doe de bloem, vermengd met wat zout en
peper in een ander diep bord.
Verwarm een flinke bodem olie in een koekenpan.
Wentel de balletjes eerst door het ei en dan door de bloem en bak ze met
een paar tegelijk in de olie. Ze moeten lichtbruin van kleur worden, het
bakken duurt ± 5 minuten per kant. Zorg dat het niet te snel
gaat.
Laat de gebakken balletjes afkoelen.
U eet ze met de hand.
Serveer er een citroen bij: de meeste Turken knijpen er namelijk wat
druppels citroen over, voordat ze de balletjes eten.